Lost Planet’in hikayesi oldukça basit kısaca bir iki kelimeyle özetlenebilir. İnsanlık E.D.N. III gezegenini keşfeder, buraya göç ederler ve kolonileşme başlar. Ancak, belalı uzaylıları hiç hesaba katmazlar. Akrid, E.D.N. III kolonicilerini izlemeyi başarır, yani insanlar Akrid’in termal enerjisinin farkına varana dek. Bu enerji gezegene yerleşenlerin gezegeni buzul koşullarında hayatta kalmasına olanak sağlamaktadır. Akrid’e savaş açmaya karar verirler ve yapılan savaşlardan birinde kahramanın babası gizemli bir şekilde öldürülür. Kazanın ardından, Wayne sadece Green Eye adındaki bir yabancının bu ölümden sorumlu olduğunu hatırlamaktadır. Daha sonra Genç Wayne babasının öcünü almak için yemin eder.

Capcom tarafından dağıtılan (videocunuzdan satın alabileceğiniz) normal sürümün yanı sıra, Lost Planet’e, Valve’nin dağıtım ağı STEAM üzerinden de ulaşılabilir. Bunun artısı, buradan STEAM hesabınızı kullanarak oyunu herhangi bir bilgisayara indirip kurabilirsiniz. Bunun eksisi ise, eğer bir STEAM hesabınız yoksa veya hesap almak istemiyorsanız ve/veya yüksek hızda internet erişiminiz yoksa, PC’nizden Lost Planet’e erişim imkansız olacaktır.

Çevrimiçi aktivasyon (Half-Life 2 piyasaya çıktığında olduğu gibi) bu sefer bir problem yaratmadı. Kurulumun hemen ardından bir yama indiriliyor (hard diskinizin 7.5 GB’ını yer). Bu yaklaşık bir saat sürüyor, donmuş gezegendeki maceranıza ancak bundan sonra başlayabilirsiniz.

Bir PC oyuncusu olarak, oyunları oyun kaydetme ve güzel oyun navigasyonları olmadan PC’ye bağlama, fikrine artık alışmış olmalısınız. Ancak Capcom’un Lost Planet’te kısıtladığı özellikler, tahammül sınırlarını aşıyor.

Ambalaj üzerinde yazan sistem gereksinimleri oyunun bir XBOX 360 konsolunda dahi oynanabileceğini iddia ediyor. Bir PC oyuncusu bir oyunu asla video oyun konsolunda oynamak için satın almaz, özellikle de bu oyun bir shooter oyunu ise. XBOX konsolunda oynama tavsiyesini bu yüzden bir kenara bırakıyoruz. O kadar da kötü değilmiş. Gerçekten canınızı sıkacak olan ise, komutlar mouse ve klavye için ayarlansa bile, oyunun örneğin yeni bir VS (Vital Suit- mekaniği) tuşuna geçmek istediğinizde ekranda hala, XBOX 360 konsolu üzerinden nasıl kumanda edilebileceğinizi anlatan bir pause menüsü göstermesi. PC komutları tümüyle devre dışı kalıyor. Ayrıca ana menü üzerinden mouse hassaslığını ayarlamak imkansız. Birileri bu konsol dönüşümünü tamamen çorbaya çevirmiş.

Lost Planet basit, düz bir üçüncü kişi shooter oyunu. Yapay zeka rakibiniz en az XBOX 360 sürümünde olduğu kadar beyinsiz, ancak PC sürümünde, mouse ve klavye kontrolleri sayesinde biraz daha uzun dayanıyor. PC’ye bağlanan tüm oyunlarda normalde olduğu gibi, oyun kaydetme yok, ama otomatik kaydetme noktaları oldukça elverişli bir şekilde yerleştirilmiş.

VS tuşunu kullanmak eğlenceli, ayrıca dönüşüm de iyi, çünkü silahların bir çoğunda mekaniğin hangi tarafını kullanacağınızı belirleyebiliyorsunuz. Lost Planet’teki silahlar çoğunlukla gayet iyi. Wayne makineli tüfekten tutun roketatara kadar tüm silahları kullanabiliyor, ancak üzerinde sadece iki silah taşımasına izin veriliyor. Wayne yüksek bir duvarla karşılaştığında, duvarı aşmak için elinin altında hep bir tırmanma kancası bulunuyor.

İlk yardım çantası veya benzeri bulunmuyor. Alt ettiği rakiplerinden aldığı termal enerjiyi vücuduna yükleyebiliyor. Eğer Wayne’in sağlık durumu sıfırın altına düşerse, bunu toplamış olduğu termal enerji ile yeniden yükseltebiliyor. Bu enerji, sadece vücudunu yüksek sağlık seviyesinde tutmakla kalmıyor, aynı zamanda soğuk nedeniyle düşük vücut ısısı sonucunda ölmesini engelliyor. Aynı zamanda vücudunu da sıcak tutuyor. Eğer enerji göstergesi sıfıra düşerse, yaşam puanlarınız da düşecek ve Wayne donarak ölecektir. Yine de bu hiç gerçekleşmemektedir, çünkü farklı oyun seviyelerinde Wayne’e termal enerjilerini vermeye hazır sayısız rakip bulunmaktadır.

Capcom, çok oyunculu modunu da yüzüne gözüne bulaştırmayı başarmış. Oyun browseri neredeyse bire bir XBOX 360’a göre uyarlanmış olduğundan doğru oyunu bulmak çok zor. Bunun yanı sıra, sunucuların pingi çoğunlukla oldukça kötü ve genelde sadece birkaç çevrimiçi oyuncu bulmak mümkün.

Çoklu oyuncu modunda hoşumuza giden nokta, rol oyunlarına benzeyen şekilde oynanan oyunlar sonrasında alınan puanlar ile seviye atlamanın mümkün olması. Bu sayede, sunucu üzerindeki bir rakibinizin ne kadar oyun oynamış ve kazanmış veya kaybetmiş olduğu görülebiliyor.

Evet, grafikler (DirectX 10 tasarımı) gerçekten de bomba gibi görünüyorlar; patlama görüntüleri başka hiçbir bilgisayar oyununda olmadığı denli etkileyici. Işık efektleri de mükemmel ve çarpıcı kar görüntüleri elde etmekte çok başarılı olmuşlar. Ancak yine de Capcom ucuz heyecanlar ile coşma eğiliminde. Oyunun ilk birkaç saatlik bölümünde, her şey gayet büyüleyici görünüyor, ancak bir süre sonra sinir bozmaya başlıyor. Sayısız patlama ve büyü k miktarda (güzel görünen) duman, savaş alanındaki olayların görünmesini engelliyor, hatta bazı noktalarda zarar verici olabiliyor. Sırf bu nedenle, rakibinin VS’sine bir el bombası veya bir roket daha atmadan önce insan bir kez daha düşünmeden edemiyor.

Diğer yandan fon müziği gerçekten de övgüyü hak ediyor. Mükemmel orkestra ses kalitesi gerçekten de buz gibi, ürkütücü güzellikte bir atmosfer yaratıyor; aksiyon sahnelerin ise neredeyse Hans Zimmer havasında. Silah sesleri de çok iyi seçilmiş, birisi inleyerek karın içinden doğrulurken, mekanizmadan gelen her bir vida gıcırtısını bile duymak mümkün.

LOTR Online’nin zahmetli kurulumu (tüm MMORPG’lerde olduğu gibi) sırasında, Orta Dünya’nın kuzeybatısını keşfe çıkmak için sabırsızlıkla bekleniyor. Sadece , kuzey battı mı? Evet sadece kuzey batı. Başlangıçta oyun bize sadece Orta Dünyanın Eriador bölgesini sunuyor. Diğer bölgeler ise daha sonra geliyorlar. Yani daha sonra çıkacak eklentileri beklememiz gerekecek. Codemasters, Evendim topraklarını keşfe çıkmamızı sağlayacak ücretsiz eklenti haberini müjdelediler bile. Ayrıca 60’ın üzerinde yeni macera da açıklandı.

Bir noktayı başından açıklığa kavuşturmak gerek: “The Lord of the Rings Online” oyununda çoğu şey, bir önceki World of Warcraft oyunundaki gibi devam ediyor. Neden olmasın? Eğer düzgün çalışıyorsa, kurcalamaya ne gerek var. Bu nedenle WoW müdavimleri “The Lord of the Rings Online” oyununa geçerken hiç zorlanmayacaklar. Ancak the Lord of the Rings tabii aslında yüzükleri efendisi hırsızların değil. Her ne kadar, her seferinde mükemmel olarak uygulanamamış olsalar da - programın yeniliklere olan yaklaşımı doğru.

Yamanın otomatik kurulumu ve (bu oyunu %945 oranı üzerinde güncelliyor) sonra da yeni hesap açıldıktan sonra, oyunu bizi güzel bir menü ile karşılıyor. Burada, diğer MMORPG oyunlarında olduğu gibi oyun karakterimizi oluşturuyoruz. Oyun karakteri için 4 ırk arasında seçim yapabiliyorsunuz. Cinler, cüceler, hobbitler ve insanlar. Irkını seçtikten sonra sıra, alıştığımızdan farklı isimlerle gelen, tipik 7 MMORPG sınıfı seçimine geliyor. Eskiden savaşçı olan sınıfa silahtar ismi verilmiş. Biz oyunu denerken, erkek bir silahtar seçtik.

“The Lord of the Rings Online” bize önce güvenli bir başlangıç alanında yavaş yavaş oyun kontrollerini tanıtıyor. Ve bu World of Warcraft’tan daha da ilginç bir şekilde gerçekleştiriliyor. Oyuna kısıtlamasız bir şekilde başlayabilmeniz için, LOTRO size - böyle adlandırmak gerekirse - ‘giriş maceraları’ sunuyor. Dünyada kendi başınıza keşfe çıkabilmeniz için, bazı görevleri (seçtiğiniz ırka bağlı olarak) tamamlamış olmanız gerekiyor. Ancak bu, beklenebilecek tanımlanmış bir kısıtlama değil, çünkü başlangıç görevi sadece kontrollere yönelik bir görev değil, aynı zamanda asıl LOTRO savaşı için de bir başlangıç.

Bize oynarken, köyümüzü yani Archet’i Blackwold eşkiyalarından savunma görevi verildi. Bu giriş görevi tamamlamak için, Éogan’da (sadece oyuncu ve grubu için sunucu üzerinde açılan bir alan) Blackwold eşkiyalarının elebaşını öldürmeniz gerekti. 5. seviye kahramanımız için bu pek zor olmadı.

LOTRO hikayesinin ana hatları kitaba sadık kalarak hazırlanmış. Oyunu satın aldığınızda, seçtiğiniz kahraman ile üç kitaptan birincisinin ilk yarısını tamamlıyorsunuz. Ama bir de kötü bir haberimiz var: Sauron aşiretine katılamıyorsunuz, oyunu ancak iyilerin tarafında oynayabiliyorsunuz. Gelecekte oyunu “kötü” ırkların tarafında oynama olanağının tanınıp tanınmayacağı da %100 belli değil. Ancak yine de kötü tarafta oynama şansınız var, LOTRO size Monsterplay olanağını sunuyor.

Monsterplay, savaş görevi kısmındaki boşluğu dolduruyor – Sauron’un saflarına katılmak mümkün. Daha önce de belirttiğimiz gibi, ana hikaye kısmında kötü tarafta oynamak imkansız. Monsterplay, Lord of the Rings’in PvP tarafı. World of Warcraft’a benzer şekilde, arenalarda diğer oyunculara karşı dövüşüyorsunuz. Monsterplay arenasında, kahramanınız yerine Sauron’un tarafını seçerseniz, karakteriniz kaç yaşında olursa olsun, bir anda 50 ‘kötü adam’ gücünde bir yüzüğe sahip oluyorsunuz. Tabii bu, kötü adamlarla oynanacak maceraları tümüyle dışlamıyor. Monster karakterini şekillendirmek için, her bir monster için farklı maceralar bulunuyor. Önemli not: Monsterplay’a katılabilmek için, karakterinizin 10. seviyeye ulaşmış olmanız gerekiyor. Eğer Monsterplay’da kendi karakteriniz ile oynamak istiyorsanız, 40. seviye ön şart. Bu mantıklı, çünkü aksi halde 50. seviyedeki kötülere karşı koymanız mümkün değil.

Lord of the Rings en çok puanı burada veriyor, hatta World of Warcraft’ın da ötesinde. Ana maceralar, her bir ırk için paralel hazırlanmışlar ve bir yandan harika “The Lord of the Rings” hikayesini anlatıyorlar. Tabii “6 Blackwold eşkıyasını öldür ve geri dön” gibi sıradan maceralar da var ancak bu bir önceki WoW’da olduğu kadar abartılmamış. “Lord of the Rings Online”’nin seviye atlamak için en yüksek XP’yi sağladığını hatırlatmaya gerek bile yok sanırız. Hızla ilerlemek istiyorsanız sürekli saçma sapan dövüşlere girmenin pek bir anlamı yok. Mümkün olduğunca çok macera tamamlayarak 50. seviyeye ulaşabilmek için seviyeye aşmaya yönelik hareket edilmesi önerilir. Gözümüze çarpan mükemmel bir özellik de, macera günlüğü, bu aynı anda 40 macerayı kabul etmenizi olanaklı kılıyor. Macera fanatikleri açısından bu, World of Warcraft’taki 25 macera ile karşılaştırıldığında oldukça tatmin edici.

Tüm iyi bir online rol oyunlarında olduğu gibi, karakterlere iş imkanı sağlanmalı! “The Lord of the Rings” da buna dahil. Size sunulan 10 işten birini seçebilir, fiilen üç iş yapabilirsiniz, ancak profesyonel iş alanlarının yapılandırılmış olduğu World of Warcraft’taki kadar özgür değilsiniz.

“The Lord of the Rings Online” oyununu World of Warcraft’a karşı öne çıkarak ana etkenlerden biri de, WoW’un usandırıcı komedi oyunu görüntüsüne kıyasla çok daha etkileyici bir izlenim yaratan fantastik grafikleri. “The Lord of the Rings”in sahneleri akıllıca kurgulanmış ve bu oyun belki de şu anda en iyi görüntüye sahip online rol oyunu. Müzik kuvvetli ancak asla abartılı değil ve grafiklerin yarattığı etki ile birlikte gerçekten Orta Dünya’da olduğunuz hissine kapılabilirsiniz.

Özetle: İşime bu kadar bağlı olmasaydım, hala evde oyun oynuyor olurdum. Kesinlikle çok yorucu – başka hiçbir şey yapamıyorsunuz. Bu arada da insan vücudundaki % 60 su içeriği aynı oranda kahveye dönüşmüş oluyor. Ama bu sadece varsayımsal bir durum, neyse ki gerçekleşmedi, ya da gerçekleşseydi sosyal yeteneksizliğimi gizlemek için sesimi çıkarmazdım. Yine de OLABİLİRDİ. Çünkü geçen her dakikayla birlikte notlarım beni Lost Odyssey’e çekerken, içimde sınırsız bir şekilde her şeyi bırakıp kendimi yeniden oyuna verme güdüsü uyanıyor. Ama bunu yapamam. Final Fantasy serilerini ve taraftarlarını bilen ve seven arkadaşıma Lost Odyssey’i yalnızca onun yanında oynayacağıma dair söz verdim. Çok yazık.

Eğlenceli bir oyun için temel bir formül olsaydı, Lost Odyssey’de kullanılırdı. Öyle bir şey olmadığı için, sizi Lost Odyssey’e neyin çektiğine dair bir tez ortaya atma cesaretini gösteriyorum. Yapacak başka hiçbir şeyiniz yoksa. Bir editörün oyun oynamaktan başka hiçbir şey yapmadığı ve bütün boş zamanlarını ekranın önünde geçirdiği ve bu nedenle bunu zorunlu olarak inkar etmesi gerektiği hissine kapılsanız bile. Başka boş zaman faaliyetlerimiz de var tabi. Ne yazık ki, Lost Odyssey bunu göstermek için gelmiş geçmiş en kötü örnek, çünkü bütün diğer hafta sonu işlerim tamamen geri planda kaldı. Bu, oyunu ne kadar süredir oynadığınızı tam gösteren skordan daha iyi anlaşılıyor. Sonu gelmeyen bir oyunun pençelerinde idiyseniz evet bu çok iyi olurdu. Ama kaydedilen skor 25’i gösterdiğinde ve 25 saattir durmadan ve uyumadan oynadığınızı fark ettiğinizde üzücü.

Yani ne demek istiyorum? Acemilik günlerimde (Acemilik statümden, en azından kısmen çıktığımı kastetmiyorum) bir keresinde kendime dönüşümlü bir RPG ile eğlenmenin nasıl mümkün olabileceğini sormuştum. Lost Odyssey tam da bunun nasıl olacağını gösteriyor. Yalnızca (kanıtlanmış!) dövüşme sistemiyle değil. Her şeyin bileşimi. Dövüş çeşitleri, keşif, seviyeler ve öykü. Lost Odyssey’de “sıkılmak” diye bir kavram yok. Oyun size istediğinizi yapma özgürlüğü veriyor. Elbette, dilerseniz takip edebileceğiniz doğrusal bir öykü var. Ana karakteriniz Kaim’i çarpıcı kent manzaralarında uzun yürüyüşlere çıkarabilir, bütün sakinleriyle çene çalabilir ve komik yan maceraları çözebilirsiniz. Bir de köpeği kaçan zavallı kız var. Tabi yalnızca sefil köpeği arayacak vaktiniz yok, ama şans eseri şehirde karşınıza çıkarsa, köpeği kıza iade etmek hoş bir davranış olur. Bunu yapmanın küçük bir de ödülü var. Ya da üç neşeli sokak çocuğu size hayatınızın şansı olan çetelerine katılma şansını verdiğinde. Ama önce onlara bir oyuncak bebek, balon ve bir maket gemi bulmalısınız.

Muhteşem bir şekilde detaylandırılmış şehirlerde ya da ormanda yorulmaksızın dolaşırken, Final Fantasy’nin önceki üreticisinin programı, sistem biraz eski moda görünse de dönüşümlü dövüşlerin eğlenceli olabileceğini gösteriyor. Her Mob için taktik bir önkoşul. İlk adım olarak, son derece açık olan menüden birlikleriniz için bir tertip belirlemeniz gerekiyor. Savaşçılarınızı ön sıraya koymanız ve büyücülerinizle doktorlarınızı arka sıralarda tutmanız tavsiye edilir. Ön sıra hareketsiz durursa arka sıradaki Char’lar çok daha az hasar alıyor. Kaim’i iyileştirmeli miyim, yoksa onu bir sonraki saldırı için hazırlamak daha mı iyi olur? Mob’lar ona saldıracak mı? Cana yakın Japon RPG’leri birden bire rahat bir şekilde yerli geliyor. Element Element’e karşı. Su Mob’larına en iyi Ateş darbeleriyle saldırılıyor falan filan. Yine de olaya biraz yenilik katmak için, Mistwalker’daki adamlar bir “Yüzük Sistemi” eklemiş. Tüccarlarla olan maceralarınızda, vazolarda ya da başka saklama yerlerinde yüzükler buluyorsunuz. Ya da, menüdeki Mob-Drops seçeneğini kullanarak kendi yüzüğünüzü de üretebilirsiniz. Bu yüzükler size ve takan herhangi bir karaktere ilave hasar bonusları veriyor. Bunları kullanmak için, bir saldırıyı işaret etmek üzere Mob’un etrafında bir halka kullanıyorsunuz. Sonra RT düğmesiyle ilkinin üzeirne ikinci bir halka yerleştirebilirsiniz. Halkalar kesişir kesişmez, hemen RT düğmesini bırakmalısınız. Düğmeyi çok erken ya da çok geç bırakırsanız, etkili olmuyor ya da yarım etkili oluyor. Ama halkayı diğerinin üzerine “mükemmel bir şekilde” bırakırsanız, epey bir ekstra hasarın keyfini çıkarıyorsunuz.

Dövüşlerden ne alıyorsunuz? Deneyim puanları ve yetenekler – doğru! Lost Odyssey’de iki tür karakteriniz var. Yenilmez ve normal. Ana karakter Kaim bir Yenilmez. Seviyeleri atladıkça yetenek kazanmıyor. Ama bir yetenek sistemi kullanırsanız, “normal” grup üyelerini izleyip öğrenerek yetenekler edinebiliyor. Bu, bireysel karakterinizi tamamen istediğiniz gibi yapılandırmanıza olanak veriyor. Ama merak etmeyin – Kaim ve Ölümsüz arkadaşları yalnızca izlemekle kalmıyor. Yetenek sistemini kullanırken kolye, gözlük veya benzeri aksesuarlar da sağlanıyor. Düşmanınızın sahip olduğu yaşam puanlarını söyleyen bir nesne taşırsanız, ölümsüz karakteriniz birkaç dövüşten sonra sistemin nasıl çalıştığını öğreniyor ve daha fazla yatırım yapmasına gerek kalmadan nesnenin kapasitesini kullanabiliyor.

Bu çarpıcı şehirleri ve muhteşem dövüşleri gidip tecrübe etmeniz için bir nedene ihtiyacınız olduğundan, Mistwalker ekibi “Lost Odyssey” paketine muhteşem, duygusal bir hikaye yerleştirmiş. Biraz suratsız ana karakteriniz Kaim bir paralı asker. Hem de işinde oldukça iyi. Avantajı mı? Ölümsüz. Bir yaşında ve hafıza kaybı yaşıyor. Dünyanın her yerini gezip 1000 yıl boyunca savaşmak ve eninde sonunda bunu niye yaptığını unutmak biraz sinir bozucu olmalı. Ama bu Kaim hakkında çok şey söylüyor. Ketum ve depresif Kaim, sadece müşterilerine değil arkadaşlarına da biraz kibirli davranıyor. Bir de pek sağlam olmayan ama yine de eğlenceli Jannson ve peşinden ayrılmayan Seth var. Oyun ilerledikçe, daha pek çoğu ortaya çıkıyor. Ama burada size hepsini anlatmayacağım.

Marc Rein’in Unreal Engine 3’ü kullanmaktan memnun olduğu açık. İşi için iyi sonuçlar ortaya koymuş ve Lost Odyssey’in eski moda oyununa biraz Yeni Nesil havası katıyor. Ancak, Lost Odyssey’in sınırsız dünyası zavallı XBOX360’a çok fazla geliyor. Kare dropları ve korkunç kekelemeler son derece yaygın. Ama müzik hayranları Nubuo Uematsu’nun haşmetli, epik sesine bayılacak. Bir kez daha bir başyapıt.

Wii kumandası ilk piyasaya çıktığında, hepimiz bunun light gun oyunlar için olduğunu sanmadık mı? Bunu rahatlıkla iddia edebilirdiniz. Elbette Capcom firması da “Resident Evil: the Umbrella Chronicles" ile de geçmişse böyle oyunları piyasa sürmüştür. Fakat Wii kumanda, kesinlikle gerçek bir plastik tabancanın yerini alamaz ve zapper’in beyaz konsolla geri dönüşü hiçbirimizi şaşırtmayacaktır. Yeni zapper, Wii konsolu ve nunchuck kumanda için sadede bir plastik aparat olduğu için belki “geri dönüş” kelimesini burada kullanmak yanlış olabilir. Karşılaştırmak gerekirse: Nintendo Entertainment System firmasının ilk zapperi, Duck Hunt (Ördek Avı) ile beraber verilen gerçek bir light gun’dı. Biraz abartacak olursak, Japonlar artık kahramanları Zelda’yı bir yay ile kuşatmış, onu tekrar Twilight Princess’in dünyasına göndermiş ve oyuna Link’s Crossbow Training adını vermişlerdir. Müşteriler belki aslında ne aldıklarını merak ediyor olabilirler: zapper ve – küçük bir bonus olarak- Link ile birlikte hedef vurma ya da tam tersi?

Bu yüzden şimdilik zapper ile devam edeceğiz. Diğer bütün Nintendo ürünleri gibi zapper de oldukça güzel bir şekilde üretilmiş. Bununla ilgili tek olumsuz düşüncem nunchuck kablosunu bağlamak için kullanılan kapağın düzgün kullanılmaması durumunda kolayca bozulabilmesidir. Zapperin tasarımı ise kullanıcı dostu: Zapper’in bir kablo borusunun içinde kaybolduğu arka kısmına nunchuck kablosunu takmanız yeterli. Wii kumanda ise ön kısmına takılır ve daha sonra ileri doğru çıkmış nunchuck konektörüne bağlanır – yapılacakların hepsi bu ve artık oyun için hazırsınız. Teorik olarak, bütün Wii oyunları, zapper parçası kullanılarak oynanabilir, ancak pratikte, özel olarak hazırlanmış oyunlar için bu parçayı kullanmanız gerekmektedir. Örneğin Wii kumanda üzerindeki butonlara erişmek oldukça zordur ve bu Metroid Prime 3: Corruption oyununu neredeyse oynanmaz hale getirebilir.

Link´s Crossbow Training oyunu aslında küçük bir oyun koleksiyonu ve bu yüzden dünyadaki en eksiksiz oyun değil. Atış galerisi modu dışında ana menüde bir atış galerisi eğitimi ve çoklu oyuncu modu bulunmaktadır. Ancak bu modlar eş zamanlı çalışmıyor; yani her bir denemeden sonra beraber oynadığınız kişiye zapperi geri vermeniz gerekiyor. Av modu, her biri üç seviyeden oluşan sekiz görev sunmaktadır. Ayrıca üç farklı oyun modu daha var. Bunlardan birincisinde Link kendi gözetleme yerinden hareket eden hedeflere ateş etmektedir. Kırmızı diskler en kolay avken diğer renklerdeki hedefler daha fazla puan kazandırır. Eğer 100 puan kaybetmek istemiyorsanız X işaretli herhangi bir cismi vurmamanız gerekiyor. Bir taraftan gördüğünüz her hedefe heyecanla ateş etmeye odaklanırken diğer taraftan da etraftaki kafatası, korkuluk ve su kabı gibi vurduğunuzda size ekstra puan kazandıracak nesnelere de dikkat etmeniz gerekiyor. Bazen de çeşitli nesnelerden altın paralar çıkar ve bunlar da size fazladan puan kazandırır. Yakınlaştırma fonksiyonu kullanılarak uzaktaki hedefler daha da yakınlaştırılabilir. İkinci oyun modu ise daha fazla aldatıcıdır bu yüzden monoton atış galerisine nazaran belki de daha eğlenceli olabilir. Bu oyun modunda, vurmaya çalıştığınız hedefler Twilight Princess’in dünyasındandır. Link’i bir noktada sabitleyebilir ve dalgalar halinde ona yaklaşan düşmanlarını geri püskürtmesini sağlayabilirsiniz ya da onun örneğin nehir gibi önceden belirlenmiş bir rotaya göre hareket etmesini sağlayabilirsiniz. Görüş alanı çoğu zaman 360 derece dönebildiği için küçük bir radar ekranı düşmanlarınızın yerini bulabilmenize yardımcı olur. Bu fonksiyon aynı zamanda kritik bir görevdir çünkü düşmanla doğrudan temas size 100 puan kaybettirir. Üçüncü oyun modu ise bir çeşit third person shooter; Link’in omuzlarından olup bitenleri izlerken munchuck analog çubuğu kullanarak buz tapınak gibi Twilight Princess’in tanıdık öğeleriyle Link’i yönlendirebilirsiniz. Hedefiniz belirli sayıdaki düşmanı yok etmek. Ancak bu kağıt üzerinde çok heyecanlı gözükse de aslında bir şekilde sınırlandırılmıştır. Örneğin Link’in bütün yapabildiği koşmaktır, hareketlerine neredeyse çok az müdahale edebilirsiniz ve sadece yana doğru adım atabilir. Eğer Link’i sağa yada sola döndürmek isterseniz zapper’i ilgili yöne doğru çevirmeniz gerekiyor ve bu sırada bütün düşmanları görüş alanınız içerisinde göremediğiniz için bu dönüş, zaman ve kontrol kaybına neden olur. Ancak yine de küçük radar ekranı düşmanlarınızın yerini göstermeye devam edecektir.

Oyunun başındaki hedef pratiği oldukça basit ama her bölümde zorluk seviyesi artıyor ve beşinci bölüme geldiğinizde bir bronz madalya için gerekli olan 20.000 puanı kazanmak çok daha zor - özellikle de gerçekten de nişan almadan gelişigüzel ateş ettiğinizde. Bu yüzden atışlarınızı daha iyi kontrol etmek ve her seferinde bir atış yapmak için fazla alıştırma yapmanız gerekiyor. Motive edici kombo sistemini sadece hedeflerinizi ıskalıyorsanız kullanabilirsiniz. Link ıskalamadan ne kadar fazla hedefi vurursa puanlar da o kadar katlanarak artar. Bronz madalya kazandıktan sonra -20.000 puan- sonraki bölüme devam etme hakkı kazanıyorsunuz. Ancak gerçek profesyoneller, sadece oyunun ustalarının erişebildiği 80.000 puanı alarak platin madalyayı kazanmaya çalışır. Link´s Crossbow Training oyunu, yüksek puanlar kazanan kişiler için gerçek bir eğlencedir ancak maalesef çoklu oyuncu modu aynı anda sadece bir oyuncu tarafından kullanılabilir. Diğer yandan, bu oyun için ideal olan game cube seviyesi sayesinde Twilight Princess’in grafikleri kusursuz. Zapper’in Wii kumandasının bir parçası olması, zapper’e uzaktan kumandanın takılı olmamasına nazaran hedeflerin biraz daha zor vurulmasına neden oluyor. Örneğin ben Zapper’i kullanmak zorunda olmasaydım iki saniye daha hızlı nişan alabilirdim. Ayrıca kolu çok sıkı tuttuğum için sağ elim bir süre sonra ağrımaya başladı– belki birçok insan bu sorunu yaşamayabilir. Ancak her ne kadar üzerindeki plastik ek ile kolu hareket ettirmek çok kolay olsa da zapper olmadan nişan almak çok daha kolay olurdu.

Bu yüzden başta sorduğum soruya cevap vermek oldukça zor. Tecrübeli oyuncular belki de zapper’in kendileri için bir yük olduğunu düşünebilirler, diğer yandan yeni başlayanlar ve oyunu ara sıra oynayanlar kumandanın vermiş olduğu rahatlığı sevebilirler. Her oyuncu bu ek parçanın gerçekten de gerekli olup olmadığına kendisi karar verecektir. Bu ek parça, ABD’de 24 dolara (yaklaşık 17 Euro) satılıyor ama okyanusun bu tarafında fiyat neredeyse ikiye katlanıyor. Ayrıca zapper ile uyumlu oyunların listesine bakıldığında eksiklik hemen hissediliyor. Örneğin Resident Evil: The Umbrella Chronicles oyunu Almanya’da henüz piyasaya çıkmadı ya da Medal of Honor Heroes 2 oyunun piyasaya çıkması için daha zaman var. Avrupa’da şu anda sadece Sega firmasının Ghost Squad oyunu satılıyor. Wii direksiyonu gibi zapper, oyun oynarken farklı bir duygu yaşatıyor, hepsi bu.

Rol oyunundan bekleneceği gibi, Circle of Doom bir karakter seçimiyle başlıyor, ancak oyun karakterinin parametreleri üzerinde çok az etkiye sahipsiniz ve bunların pek çoğu önceden belirlenmiş. Seçim olağan şüphelilerden oluşuyor: güç savaşçıları, süzülen cüceler ve hatta ormancılar. Kararlarınızın oyunun gelişimi üzerinde çok az etkisi var çünkü her bir karakter için arka plan hikayesinin bir adaptasyonlu versiyonu mevcut. Maalesef bu anlatılan hikayenin tamamının çok kopuk ve yüzeysel olduğu ve izleyiciyi gerçekten sarmadığı gerçeğini değiştirmiyor.

Aslında seçiminizin oyunda çok az etkisi var. Düşmanlarınızı yakın dövüşle veya uzaktan öte dünyaya göndermeniz, çok sayıdaki kan banyosunda çok az fark oluşturuyor ve sadece büyük karakterle dövüşürken (boss-fight) fark daha belirgin – eğer örneğin büyük karaktere uzaktan etkili bir saldırı yaparsanız. Ancak karakterlerinizin kabiliyetleri oldukça esnek ve hiçbir zaman zararda olmuyorsunuz. Acil durumlarda, opsiyonel Xbox Canlı Hesabınızı etkinleştirebilir ve başka bir oyuncudan yardım alabilirsiniz çünkü Circle of Doom’un 4 oyuncuya kadar işbirliği modu var. Bu anlamda, grup seçimi sırasında uygun oyun karakterlerinin seçilmesine dikkat ederseniz oyun daha da eğlenceli.

İyi bir oyun için gerekli sıra dışı özelliklerden konuşacak olursak, kabul edilebilir görsellerle birlikte bu işbirliği modu maalesef Circle of Doom’un bu tür az sayıda özelliğinden biri. Tek oyuncu modu çok uzun oynayınca monoton ve tekrar gibi geliyor ve neredeyse şaşırtıcı hiçbir şey yok. Çoğu zaman tekrar tekrar iki düzine düşmandan oluşan canavarlar guru sizi bekliyor. Tamam, yakala ve öldürün oyun prensiplerinden birinin bu olduğu açık ancak düşmanların herhangi bir taktik planlama olmadan hareket etmesi bu prensiplerden değil ve motivasyonunuzu çok çabuk yitiriyorsunuz.

Benzer şekilde, yaklaşık 40 saatlik oyun süresinde sizden özel bir oyun becerisi istenmiyor, çoğu zaman Gamepad’in iki düğmesine (yakın ve uzak dövüş) basarak, düşman birliklerini yere indirmeniz mümkün. Kombo veya bitirme hareketleriyle karmaşık dövüş mekanizmalarına değer veriyorsanız, kesinlikle yanlış yerdesiniz, çünkü burada salakça düğmelere basmak gerekiyor, sınırlayıcı tek şey düşmanınızın sınırlı dayanıklılığı. Dayanma gücünüz sona erene kadar vuruş ve atışlara düzenli olarak ara vermeniz gerekiyor. Belirli bir kısa süre, ilgili seviyeleri gerçek doğal olarak kazandığınız Beceri puanlarınızı yatırarak bu molaların uzunluğunu da değiştirebilirsiniz. Ayrıca, kullandığınız ekipmanlar da dayanma gücünüzü etkiliyor. Alabileceğiniz şeylerin sınırı yok bu yüzden – burada DemiGod olarak adlandırılan – tüccarları sık ziyaret etmeniz gerekiyor. Sonunda envanteriniz çok hızlı genişleyecek ve aslında bunların hepsine gerek duymayacaksınız.

Sonu hiç gelmeyen kasap dükkanından ufak bir kaçış arayanlar kendilerini birkaç rol oyunu özelliğine adayabilir ve örneğin Beceri puanlarını Şans puanları (size daha yüksek nesne bırakma hızı sağlar) veya daha yüksek Vuruş puanları gibi faktörlere yatırabilirsiniz. Ayrıca nesneleri sentezlemek de mümkün; yani mevcut nesneleri eriterek yenilerini yapabilir ve bu şekilde gerçekten özel bir kılıç vs. elde edebilirsiniz. Ayrıca birkaç deneme ile sihirli beceriler de öğrenebilirsiniz. Ancak maalesef bu denemelerin sonucu daha fazla kan banyosundan öte geçmiyor ve büyükler genellikle çok zayıf ve faydasız çıkıyor. Bu görevlerin tamamen aynı lineer yapıdaki zindanlardan, bazı aptalca geri dönüşlerle, geçmenizi gerektiriyor olması da ayrı bir sinir bozucu nokta.